Os donos do Nadal

"La justicia es igual para todos" Mensaxe de Nadal do rei
“La justicia es igual para todos” Mensaxe de Nadal do rei

   Non son eu moito de criticar a un politólogo da talla de Xosé Luís Barreiro Rivas, pero penso que a ocasión o merece. O xiro de 180 graos á dereita (se é que podía xirar máis) do profesor de ciencias políticas e ex-diputado é un feito. Non falo dun feito puntual e consumado nun momento determinado no tempo, refírome a unha serie de opinións, editoriais e demáis bártulos xornalísticos que levan un tempiño atormentando o meu subconsciente.

 Dende a súa Torre Vixía Rivas está a perder o contacto coa realidade cidadá, que é o elemento máis “priorizable” dun político atendendo ao senso etimolóxico da palabra e á representatividade popular que ser político conleva. Na súa última achega, Barreiro Rivas trata, de forma se cabe eufemística e sutil, de facer á cristiandade “dona e señora” da festividade do Nadal, OLLO! Que ser é, dende a súa orixe, unha festa vencellada ao nacemento do neno Xesús hai algo máis de dous milenios, pero que nos últimos anos, perdeu o seu sentido espiritual en favor dunha “banalización” da súa semiótica, dividida en miles de simbolos cos que identificamos o Nadal. Rivas fala da seguinte forma sobre os diferentes credos:

También la hay (xente) que, dejando a un lado las liturgias generadas en el proceso de recepción intelectual y popular de la revelación, prefiere importar animismos y panteísmos de difícil encaje. Todo eso es posible -y libre- sin que los cristianos tengamos nada que reprochar ni nada de qué presumir. Pero la Navidad es nuestra, y no puede ser alterada, y solo significa la alegría que sentimos por la luz que iluminó el mundo con el nacimiento de Jesús.”

  Probablemente teña razón no tocante á historia relixiosa, ninguén lla quita, iso si, a festividade e os sentimentos que poidan agromar (ou ser creados con fins comerciais, tanto ten) en cada persoa nestas datas é algo propio de cada un, e que pertence a cada individuo que forma a sociedade de forma intrínseca. “Si si, escuela pública pero bien que comes turrón en Navidad”, obviamente, pero tamén como turrón en verán e para min o Nadal é algo máis que parafernalias relixiosas, a alegría pouco ten que ver con enxendrar ou con dar a luz ao fillo de Deus (do deus cristiano) e os únicos símbolos que eu relaciono co Nadal son os meus seres queridos. E tal e como funciona comigo, o Nadal funciona hoxe de diferentes formas con millóns de persoas sen unha identificación relixiosa concreta.

  O problema é que en calqueira elemento do noso entorno no que poida haber connotacións relixiosas (aínda que estas estean máis que obsoletas), aparece a división. Ben sabido é que os esbirros do Vaticano sonche ben peseteiros e avarentos, e que se algún día teñen que pagalo IBI (veña Deus e o vexa) venderán ata o portal de Belén con tal de evadilas imposicións,  pero por agora todavía teremos este debate nas sobremesas de Nadal, claro, como diría Don Quijote: “con la Iglesia hemos topao, amigo Sancho”.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.